czacha


czacha
czacha {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. ż Ia, CMc. czasze, pot. {{/stl_8}}{{stl_7}}'głowa': {{/stl_7}}{{stl_10}}Ogolić sobie czachę. Uderzyć kogoś w czachę. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • czacha — ż III, CMs. czasze; lm D. czach posp. «głowa» Rozbił sobie czachę. Uderzyć się w czachę …   Słownik języka polskiego

  • czacha — Głowa Eng. The head …   Słownik Polskiego slangu

  • mieć pod czachą — Być sprytnym, mąrym, lub inteligentnym Eng. To be smart, clever, or intelligent …   Słownik Polskiego slangu

  • czaszka — ż III, CMs. czaszkaszce; lm D. czaszkaszek 1. «głowa, także sklepienie głowy od czoła do karku» Łysa czaszka. 2. «szkielet głowy kręgowców połączony stawowo z kręgosłupem, składający się z mózgoczaszki i trzewioczaszki» Pęknięcie podstawy czaszki …   Słownik języka polskiego